Non basta dire “ho sbagliato”
Gibran, di nuovo, racconta che rimprovera se stesso, che sgrida la propria anima. Ma ci sono momenti in cui non basta solo rimproverarsi o chiedere scusa con le parole. Alle volte un gesto è più importante di mille discorsi. Ma quanto è difficile fare quel gesto…. .
Sette volte ho rimproverato la mia anima!
La prima volta: quando tentai di innalzarmi
sfruttando chi era debole.
La seconda volta: quando mi finsi zoppo
davanti a chi davvero era sciancato.
La terza volta: quando, dinanzi a una scelta
optai per la cosa facile e non per la difficile.
La quarta volta: quando, commesso un errore,
mi consolai con gli errori degli altri.
La quinta volta: quando fui docile per paura
e poi sostenni di essere forte nel sopportare.
La sesta volta: quando tenni sollevate le mie vesti
per preservarle dal fango della vita.
La settima volta: quando mi indugiai sul libro
dei sacri inni dedicati al Signore
e stimai quel cantare una virtù.Trovai solo i segni del bastone di uno che aveva lì camminato da cieco.
Sep fojojn mi riproĉis mian animon!
La unuan fojon: kiam mi provis leviĝi min
uzante tiun, kiu estis malforta.
La duan fojon: kiam mi ŝajnigis min lama
antaŭ tiu, kiu vere estis malkapabla piediri.
La trian fojon: kiam, antaŭ elekto,
mi elektis la facilan aferon kaj ne la malfacilan.
La kvaran fojon: kiam, farinte eraron,
mi konsolis min per la eraroj de aliaj.
La kvinan fojon: kiam mi estis obeema pro timo
kaj poste asertis, ke mi estas forta en tolerado.
La sesan fojon: kiam mi levis miajn vestojn
por protekti ilin kontraŭ la koto de la vivo.
La sepan fojon: kiam mi restadis super la libro
de sanktaj himnoj dediĉitaj al la Sinjoro
kaj konsideris, ke kantado estas virto.
Lascia un commento